Νοσοκομείο 

Ναι, ναι… 

Θυμάμαι να με κατακλύζει πανικός και τώρα ξυπνάω στο νοσοκομείο… 

Κρίση πανικού μου είπαν. Έχεις τρελό άγχος μου είπαν. Πάρε και μια ένεση, θα σου κάνει καλό μου είπαν. 

Μπορώ να φύγω; 

Μπορείς; έτσι μου είπαν. Δεν ξέρω. Μπορώ; 

Ήταν αυτό που είδα και με έπιασε πανικός. Θυμάμαι, ήμουν στην δουλειά, άκουσα το όνομά μου, άνοιξα τα μάτια μου… είδα… είδα… είδα εμένα να μου μιλάω. Είδα εμένα να μου φωνάζω. Είδα εμένα από πάνω μου… πανικό ένιωσα σε όλο μου το κορμί, μέσα μου… 

Περνάει μια νοσοκόμα.

Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι; Γύρισε.. με κοίταξε φυσιολογικά και ήρεμα. Που με βρήκατε; Σας πήρε κάποιος τηλέφωνο; 

Έρχεται πιο κοντά, με κοιτάει. Ήταν όταν έπιασα βάρδια, σε έφεραν με το ασθενοφόρο. Είπαν ότι ήσουν σε έναν λόφο. Με σκισμένα ρούχα. Είχε ανάβει ένα ζευγάρι εκεί γιατί είναι ήρεμα και σε είδαν ξαπλωμένο και φοβήθηκαν. Πήραν την αστυνομία, ήρθε η αστυνομία.. αμέσως οι αστυνομικοί πήραν να πάει εκεί ασθενοφόρο. Όταν σε έφεραν ήσουν ακόμα αναίσθητος. Αυτά ξέρω. 

Σε ευχαριστώ της είπα και αυτή έφυγε. 

Κοιτούσα επίμονα τον τοίχο απέναντί μου. Λόφος; 


Κοιτάω κάτω και βλέπω πως είχα κι ένα σακίδιο. Πιάνω το σακίδιο και το ανοίγω. Ένας φακός κι ένα βιβλίο. 

ego…

magicae libro…

finis…

Advertisements

Ελεύθερος 

Ακούω συνέχεια για έναν ελεύθερο. Το ξέρετε κι εσείς. Σας το είπα. Μα δεν ξέρετε, όπως δεν ξέρω κι εγώ, ποιος είναι αυτός ο ελεύθερος. 

Ακούω διάφορα.. 

Είναι δισεκατομμυριούχος, λένε. Άλλος λέει είναι κάποιος τρελός. Κάποιος άλλος είπε ότι είναι χάκερ. Συλλέκτης, κακοποιός και πολλά, πολλά άλλα. 

Μιλάνε στην πιάτσα για αυτόν αλλά ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω τι έχει κάνει ή έχει πει. 

Εδω θα μου πεις, φίλε, δεν ξέρεις γενικότερα τι σου γίνεται.. Χμ… πόσο σωστό. 

Τη μια είμαι σπίτι και την άλλη βρίσκομαι στου Τζίμη για καφέ και μετά πάλι χώρις να το καταλάβω είμαι στο γραφείο μου στη βιβλιοθήκη. 

Έχω κενά… αλλά γιατί… πρέπει να κάτσω κάτω και να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά. 

Πρέπει να σταματήσω και το αλκοόλ.. άλλες καταχρήσεις δε θα έλεγα ότι κάνω. Απλά νιώθω λίγο φοβισμένος μήπως έχω κάτι, μήπως είμαι άρρωστος. 

Ανοίγω τον υπολογιστή μου, πίνω μια γουλιά καφέ και μπαίνω στο Ίντερνετ. Τσιγάρο δεν μπορώ να κάνω στη δουλειά αλλά δε το θέλω κιόλας. Είναι ωραία η μυρωδιά του βιβλίου! Ειδικά αυτή του παλιού βιβλίου! Άνοιξα λοιπόν τον υπολογιστή μου και άρχισα να ψάχνω λόγους, αίτια ή οτιδήποτε άλλο για το τι φτάσει ή γίνεται ή συμβαίνει και ο άνθρωπος έχει κενά.. δεν είναι φυσιολογικό αυτό. 

Φρ… κι…

Φρα… ι…

Εεεεεεέ…

Φράνκι… Φίλε με ακούς; 

…..

Ανοίγω τα μάτια μου, βλέπω μια γνώριμη φιγούρα κι ένας πανικός με κατακλύζει… 


Φράνκι… 

….

Ξημέρωσε…

Πετάχτηκα… τα μάτια Θολά. Σειρήνες με ξύπνησαν. Μια παράξενη φασαρία σε αυτή την παράξενη, μυστήρια πόλη. Η πόλη των γουρουνιών, ε. 

Στην αρχή, όταν άνοιξα τα μάτια μου, μου πήρε λίγο να καταλάβω τι γίνεται. Κοίταξα, με τα μάτια θολά, αριστερά και δεξιά… είδα αυτό το μίζερο διαμέρισμα με αυτή την άθλια ταπετσαρία. Δίπλα μου στο κρεβάτι ένα άδειο μπουκάλι Τζάκ Ντάνιελς. Στο πάτωμα το τασάκι γεμάτο με γόπες.. βασιλικές γόπες. Το προηγούμενο βράδυ έζησα κάτι απίστευτο. Ήταν φόνος! 

Θεέ μου! 

Δεν θυμάμαι όμως τι έγινε… πήγαινα στην αντικερί.. εκεί με περίμενε η Σοφιά. Πήγα; Δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτα… 

Ας σηκωθώ, να φτιάξω ένα καφέ. Σκέτο. Ανοίγω και το παράθυρο να μπει λίγος αέρας μέσα. Φασαρία, σειρήνες, φωνές κι ας είναι πρωί. Μια πόλη που πάντα, μα πάντα, δεν κοιμάται. 

 

Δεν ξέρω τι θα κάνω… 

Έφτιαξα το καφεδάκι μου, άναψα κι ένα τσιγάρο. Το βλέμμα χανόταν στον δρόμο. Κοστουμαρισμένοι, άστεγοι, μικροπωλητές… Είναι ενδιαφέρον να χαζεύεις τους ανθρώπους. 

Άνθρωποι… καλοί, κακοί, φουκαράδες, μαχητές, μπάτσοι, εγκληματίες, πόρνες.. 

Ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο και χαλάει αυτή τη μοναδική στιγμή ηρεμίας. Ήταν ο Λάζαρος. Ο διευθυντής μου. Με ρώτησε αν είμαι καλά γιατί χτες δεν πήγα στη δουλειά. Του είπα ότι όλα είναι καλά. Δεν του απάντησα στο γιατί δεν πήγα στην δουλειά. Μόνο ότι θα πάω σήμερα. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα σκεφτεί να πάω στην δουλειά. 

 Χάθηκα για λίγη ώρα ακόμα στις σκέψεις μου, μα πρέπει να φύγω. 

Ένα βράδυ στην πόλη του τίποτα 

Περνάνε οι μέρες.. Δουλειά σπίτι, σπίτι δουλειά. 
Στη βιβλιοθήκη η ώρες κυλάνε ήρεμα. Στο σπίτι η μονοτονία έχει δημιουργήσει ένα βαρύ σύννεφο. Κάνα βράδυ θα βγω για καμιά μπίρα ή κάνα ποτό. Εχω μέρες να βγω, έτσι είπα σήμερα να κατέβω στο κέντρο.
Φόρεσα ένα φτηνό κοστούμι, άναψα κι ένα τσιγάρο και κατευθύνθηκα προς την πόρτα. Μια παλιά, γέρικη πόρτα. Κλείδωσα και κατέβηκα τις σκάλες σιγά σιγά. Πρέπει να έβρεξε.. Κοίταξα αριστερά, δεξιά… Ψυχή δεν κυκλοφορεί. 
Έφτιαξα λίγο το μαλλί μου, τράβηξα μια γενναία τζούρα απο το τσιγάρο μου και πήρα την κατεύθυνση προς το κέντρο. Παράξενη ησυχία έχει πάντως.. Μπροστά μου ένας μεθυσμένος… πήγαινε και δεν πήγαινε. 

Μερικά τετράγωνα πιο κάτω χτυπάει το κινητό μου. Ήταν η Σοφία. Ωραια γυναίκα, απο αυτές που θες να είσαι μαζί τους. Μου πρότεινε να βρεθούμε για ποτό στην αντικερί. Ωραίο μαγαζί! Συμφώνησα να πάω να πιούμε ένα ποτάκι. Δεν της εχω δείξει ακόμα οτι μου αρέσει.. Διάολε, σήμερα ειναι καλή ευκαιρία! Με την Σοφία έχουμε βγει δύο τρεις φορές ακόμα, ευχάριστη παρέα, έξυπνη και με χιούμορ! Ειναι γύρω στο 1,70 με μαύρο, μακρύ εντυπωσιακό μαλλί, μάτια πράσινα και μικρά αλλά πανέμορφα χείλη! Σήμερα είναι η ευκαιρία μου…

Ήθελα ακόμα πέντε λεπτά για να φτάσω στο μαγαζί, στην αντικερί, όπου ξαφνικά εκεί που περπατούσα άκουσα έναν παράξενο κρότο.. Πάγωσα.. Πήγα και κρύφτηκα σε έναν κάδο απο πίσω. Προσπαθούσα να ακούσω, απόλυτη ησυχία… 

Βγάζω λίγο το κεφάλι μου… Προσπαθώ να κοιτάξω μεσα σε ένα στενό… Απο εκεί αισθάνθηκα να έρχεται αυτός ο παράξενος κρότος…

Κοιτάω καλα… Σταμάτησε η καρδιά μου… Θεέ μου! Βλέπω καλά; Βλέπω καλά;;;

Ένα πτώμα δίπλα σε έναν κάδο… 
Θεέ μου… 
Μετά βλέπω μια σκιά σαν να κοιτάζει το πτώμα… Κρατάει όπλο! 

Εκείνη την στιγμή άλλοι άνθρωποι περνούσαν έξω απο στενό χωρίς φυσικά να γνωρίζουν τι έχει γίνει. Ήθελα να φύγω να πάω στην Σοφία που με περίμενε αλλά… Κάτι σαν περιέργεια, δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς, με είχε κρατήσει στο σημείο, εκεί στον κάδο απο πίσω, καθηλωμένο. Ήθελα να δω το πρόσωπο του δολοφόνου; Ήθελα να δω τι θα κάνει; Άγνωστο.. Έμεινα πάντως εκεί! 
Πέρασαν λίγα λεπτά αλλα η σκιά δεν κουνήθηκε.. Παράξενο. Σκέφτεται; Φοβάται; 
Περνάει άλλη μια παρέα νεαρών και πετάνε στον κάδο ένα μπουκάλι μπίρα το οποίο έσπασε.. Έκανε αρκετή φασαρία. Κάπου εκεί παρατήρησα οτι η σκιά κουνήθηκε… Κρύφτηκα πάλι. Για λίγο επικράτησε μια γλυκιά ησυχία και το μόνο που ακουγόταν, λίγο μακρινά, ήταν το σαξόφωνο, λογικά απο την αντικερί. Έπιασα το κινητό να στείλω ένα μήνυμα στην Σοφία οτι θα αργήσω λιγάκι. Ανάβω την οθόνη, φωτίστηκε το πρόσωπό μου.. Πριν γράψω το μήνυμα βγάζω το κεφάλι μου πάλι προς τα έξω για δω τι γίνεται… Ήταν εκεί! Με είδε! Πρώτη φορά ένιωσα την αδρεναλίνη να χτυπάει κόκκινο! Σηκώθηκα κι άρχισα να τρέχω σα τρελός! 
Σε όλη την διαδρομή που έκανα τρέχοντας το κεφαλι μου παίζει και να κοίταζε συνέχεια πίσω. Στην αρχή με είχε πάρει απο πίσω αυτός ο τύπος. Μετά με έχασε, ευτυχώς! Έφτασα σπίτι.. Ψάχνω το κινητό να πάρω την Σοφία.. Πουθενά το κινητό.. Μου έπεσε την ώρα που έτρεχα; Εεεεεεεε… Κι αν το πήρε ο δολοφόνος; 
Δεν είχα άλλες ανάσες. Τις ξόδεψα όλες στο τρέξιμο.. Έτοιμος να λιποθυμήσω ήμουν. Πήγα στο παράθυρο να το ανοίξω να πάρω λίγο αέρα, τραβάω την κουρτίνα.. Σοκ! Απέναντι στο πεζοδρόμιο μια σιλουέτα, γνωστή, κοίταζε προς το παράθυρό μου… Λιποθύμησα..

Liverpool

Γιατί με μέσα σε όλα υπάρχει και ο ρομαντισμός. Ο ρομαντισμός ο αθλητικός. Ξέρεις, φίλε μου, μεσα σε αυτές τις νύχτες τις ξεχαρβαλωμένες υπάρχει και η στρογγυλή θεά που σε ταξιδεύει! Μιάμιση ώρα που σε κάνει να ξεχάσεις τα βάσανα σου. Μιάμιση ώρα γεμάτη με ένταση, πάθος, αδρεναλίνη.. Έτσι λοιπόν σήμερα, σε ένα ξεχασμένο μπαρ, σε μια τρύπα, χώθηκα, πήρα την μπίρα μου και είχα την ευκαιρία να δω την αγαπημένη μου ομάδα. Γιατί φίλε, για να ξέρεις, η ομάδα, η κάθε ομάδα, είναι σημαντική για τον άντρα. Ιδεολογία; Τρέλα; Όπως και να είναι, ειναι σημαντική! Συνεχίζω, εκεί λοιπόν σε εκείνη την τρύπα, ωραίο μπαράκι κατά τ’άλλα, έζησα την μαγεία της ομάδας μου!  
   
  

Είδα πάθος, ωραίο ποδόσφαιρο, γεμάτες εξέδρες… Είδα τέσσερα γκολ απέναντι σε μια «μισητή» αντίπαλο. Παραδοσιακά ντέρμπι! Παιχνίδια που σε βγάζουν, έστω και για λίγο, έξω απο την τρέλα της βρόμικης πόλης.

Ένα ποτό 

Περνάνε οι μέρες, χωρίς τίποτα νέο, τόσο γρήγορα. Πέρασε άλλη μια μέρα στη δουλειά, έτσι είπα να πάω για ένα ποτάκι. Πήγα στου Τζίμη. Δεν ήταν εκεί ο Τζίμης.. Παράξενο.. Ποτε δεν λείπει ο φίλος. Πήγα κάθισα σε ένα απο τα τέσσερα τραπέζια του μαγαζιού. Μικρό μαγαζί αλλα, ρε φίλε, τόσο ζεστό! Ήταν η Αντιγόνη εκεί λοιπόν. Καλό κορίτσι, ωραία γυναίκα. Ήρθε κοντά μου, Φράνκι τι θα πιεις; Φέρε μου μια σαμπόυκα με αρκετό πάγο σε παρακαλώ, με μια φωνή σαν… κουρασμένη. Κυλούσε η βραδιά ήρεμα με το ποτάκι κ τα ροκάκι να μας δίνουν ρυθμό! Φιλοσοφίες, σχόλια, αθλητικά και ένα ζευγάρι στη γωνία. Ξαφνικά ακούω μια φωνή.. Να κάτσω; Δεν μπορούσα να διακρίνω πρόσωπο.. Η φωνή μου ήταν άγνωστη..

  
Κάθισε απέναντί μου… 

Περίμενα να μου πει κάτι. Μάταια περίμενα. Απλά καθόταν απέναντί μου και με κοίταζε. Να σε ρωτήσω, είπα.. Σσσσς μου έκανε. Άνοιξα καλά τα μάτια μου. Ελεύθερος μου λέει. 

Δεν είπα κάτι, απλά… με διαπέρασε ένας παράξενος φόβος.